Jakie zdjęcie nadaje się do portretu?

Najczęstsze pytanie w recepcji pracowni nie dotyczy cen ani terminów, tylko materiału: „czy to zdjęcie się nadaje?”. Dobra wiadomość — zwykle tak. Zła — czasem klient wybiera z galerii telefonu kadr najładniejszy, a nie najlepszy do pracy. Oto jak patrzy na fotografię portrecista.

Cztery cechy dobrego materiału

Ostrość na oczach. Portret żyje spojrzeniem; jeśli ostrość „siadła” na czapce albo ramieniu, twarz traci rysunek. Powiększ zdjęcie dwoma palcami: widzisz rzęsy i refleks w oku? Nadaje się.

Miękkie, kierunkowe światło. Najlepsze kadry powstają przy oknie lub w cieniu w słoneczny dzień — światło modeluje twarz, nie spłaszcza jej. Malarze od wieków budują bryłę twarzy światłem bocznym; klasyczny układ zawdzięczamy pracowniom takich mistrzów jak Rembrandt. Wrogiem jest lampa błyskowa „w czoło” i południowe słońce prosto z góry.

Rozsądny kadr. Do portretu popiersiowego potrzebujemy twarzy i ramion — selfie z bardzo bliska zniekształca proporcje (nos rośnie, uszy uciekają). Idealny dystans to 1,5–3 metry; fotografia z zoomem z daleka bywa lepsza niż zbliżenie z 30 cm.

Naturalny wyraz. „Ser” mówiony do obiektywu daje uśmiech-maskę. Szukajcie kadrów z życia: ktoś się śmieje w rozmowie, patrzy na wnuka, wygląda przez okno. Portret z takiego zdjęcia będzie „bardziej podobny” niż z pozowanego — bo podobieństwo to nie tylko rysy, ale i wyraz.

Co NIE dyskwalifikuje zdjęcia

• Stare odbitki — skanujemy lub pracujemy z fotografii ze smartfona zrobionej odbitce (płasko, bez odblasku, przy oknie).
• Lekkie rozmycie — jeśli rysy są czytelne, doświadczenie uzupełnia resztę; uczciwie powiemy, gdy materiał schodzi poniżej progu wierności.
• Tło i inne osoby w kadrze — tło i tak komponujemy od nowa; osoby „obce” po prostu nie trafiają na portret.
• Okulary, brody, nakrycia głowy — rysujemy ludzi takimi, jacy są; warto tylko zaznaczyć, która wersja (z brodą? w okularach?) ma trafić na płótno.

Ile zdjęć przysłać

Najlepiej 2–3 na osobę: jedno główne (ostre, dobrze oświetlone) plus zapasowe z innym wyrazem lub profilem. Przy portretach łączonych — komplet dla każdej osoby osobno; jak to wygląda w praktyce, pokazuje filar Portret ze zdjęcia.

Test ostateczny: wyślij i zapytaj

Wątpliwości rozstrzyga rzut oka portrecisty — bezpłatnie, w ramach formularza wyceny. Ocenimy materiał, wskażemy najlepszy kadr, a przy brakach podpowiemy, czego doszukać się w rodzinnych archiwach. Zdjęcie „nienadające się” zdarza się rzadziej, niż się Państwu wydaje.